آدم نمی تونه همه رو از خودش راضی كنه.
آدم نمی تونه همه كارها رو با هم انجام بده.
آدم نمی تونه همه چیز رو به خوبی انجام بده.
آدم نمی تونه همه كارها رو بهتر از همه انجام بده.
پس:
آدم باید بدونه واقعا كیه و همون باشه.
آدم باید تصمیم بگیره مهم ترین چیز چیه و همون رو انجام بده .
آدم باید توانایی هاش رو بشناسه و اونا رو به كار بگیره.
آدم باید یاد بگیره با دیگران رقابت نكنه، چون كه هیچ كس توی میدون
مبارزه نیست كه بخواد مثل اون باشه.
اون وقت:
آدم یاد گرفته كه
بی همتا بودن خودش رو قبول كنه.
آدم یاد گرفته كه مهم ترین ها رو تعیین كنه و تصمیم بگیره.
آدم یاد گرفته كه با نقاط قوت و ضعفش زندگی كنه.
آدم یاد گرفته كه این حقشه كه خودشو محترم بدونه.
آدم یك انسان خیلی مهم می شه.
آدم باید جرات باور این رو داشته باشه كه:
یك آدم بی نظیر و فوق العاده است.
این بیشتر از یك اختیار است، این رسالت آدمه ،كه خود واقعی اش
باشه
زندگی مساله ای برای حل كردن نیست،بلكه یك هدیه است برای دوست داشتن
دوست داشتن بهترین شكل مالكیت و مالكیت بدترین شكل دوست داشتنه
یاد دارم در غروبی سرد سرد
میگذشت از كوچه ما دوره گرد
داد می زد كهنه قالی میخرم
دسته دوم جنس عالی میخرم
كاسه و ظرف سفالی میخرم
گر نداری كوزه خالی میخرم
اشك در چشمان بابا حلقه بست
عاقبت آهی كشید ، بغضش شكست
اول ماه است و نان در سفره نیست
ای خدا شكرت ، ولی این زندگیست؟
بوی نان تازه هوشش برده بود
اتفاقاً مادرم هم روزه بود
خواهرم بی روسری بیرون پرید
گفت آقا سفره خالی میخرید ؟امیدوارم در روزهای زیبای آغاز سال جدید همه به فكر سفره های خالی باشیم .